Nieuw Socialisme over eigen regie

´U gaat het pas ervaren als u het zelf ook heeft of krijgt´

In mijn nieuwe politieke – wereld gaan wij de mensen inspireren wat inclusieve – zelf-regie is. Daarnaast leggen wij de begrippen van onze eigen kracht uit, onze eigen verantwoordelijkheid, onze zelfredzaamheid en Participatie (Of te ook wel KETEN – genoemd). Dat zijn woorden die veel terugkomen in nota’s over de hulpverlening en moeilijke instantie – brieven, kortom alles wat ingewikkeld is. We hebben van alles besproken en onderzocht. Zelf-regie heeft ook te maken met uw relaties met andere mensen. Zelf-regie is leven op een manier die bij u past, ook als u ondersteuning nodig heeft. Zelf-regie is durven vertellen wat u vindt, uw eigen mening geven en de dingen doen die u wilt. Wat u doet beslist u zelf. U kijkt naar wat u niet en wel kunt, en waar u hulp bij wilt of nodig heeft. Die hulp regelt u zelf of samen met anderen. Het gaat erom dat u eigen baas blijft en dat de maatschappij dit mogelijk maakt. Voor ons bij Nieuw Socialisme is de politiek – wereld heel belangrijk. De politiek e – wereld kan zelf-regie regelen in wetten, ook binnen alle gemeenten binnen ons Nederland, Europa en in de rest van onze wereld. Dan kan via het ‘het VN Verdrag voor mensen met een beperkring’ Daarom zijn wij VN – Ambassadeur geworden om de inclusieve – wereld samen te verbinden tussen de politieke – wereld en het burgerlijk – leven, zodat we meer en beter naar elkaar gaan luisteren en vooral begrijpen en samen met elkaar meer kansen te bieden zodat onze samenleving eerlijker, gelijkwaardiger en rechtvaardiger word voor ons allemaal. Het VN -verdrag is voor mensen met een beperking dat verteld over Zelf-regie en eindelijk hoe fijn het is dat er meer aandacht aan geschonken word vooral met name ook in de politieke wereld. Daarom hebben wij onderzoek gedaan, maar dit is nog heel pril. Dit betekend voor ons een reden te hebben om hier meer aandacht aan te besteden, omdat wij zelf als burger ook vaak tegen politieke – belemmeringen aankijken en loop zien wij vele kansen liggen om dit te kunnen veranderen en de inclusie – wereld te verbinden met de politieke – wereld. Wij willen graag laten zien hoe het ook anders kan, met meer eerlijkheid, gelijkwaardigheid en rechtvaardigheid, niet omdat het moet maar omdat het kan! Wat iemand wil kunt u aan de buitenkant niet zien. Dat verschilt ook per persoon. Daarom kunnen we maar beter naar elkaar luisteren, want luisteren naar elkaar is immers echt een kunst voor iedereen, natuurlijk gaat de ene er anders mee om als de ander. Daarom is het erg belangrijk dat we weten wat we aan elkaar hebben, ook daarmee te vertellen dat iedereen anders met bepaalde zaken omgaat, en door elkaars gebruiksaanwijzing eerst te lezen voor dat we gaan oordelen, en dat zal een hoop misverstanden kunnen voorkomen zowel in de politieke wereld als in het burgerlijk en inclusieve – samenleving.

 

Met eigen Kracht

Met ons eigen kracht laten wij u zien hoe wij bezig zijn met het opbouwen van Nieuw Socialisme via onze talenten en vaardigheden. Als u weet wat u kunt heeft u het heft in eigen handen; u zegt wat u vindt, weet wat u wilt en doet wat belangrijk voor u is, daarom bepalen wij onze eigen weg in deze politieke wereld. Vanuit uw zelfvertrouwen bent u voor andere mensen ‘van waarde’. Hierdoor helpt u ons en de maatschappij maar ook wij als mensen met een handicap en of een lichamelijke of verstandelijke beperking, zieke mensen en hele arme wensen serieus genomen te worden. Als u uw zelf mag en kan zijn kunt u andere mensen echt ontmoeten, dat is de basis voor een nieuwe verbinding. Zelfkennis hebben is belangrijk; weten wat wij moeilijk vinden en wat wij wel en niet kunnen. En dat accepteren wij , en natuurlijk voor sommige mensen is dit soms moeilijk te accepteren en respecteren. Wanneer wij ons zelf goed kennen geven wij u de motivatie om dingen te laten inspireren die u misschien verder helpen. Het is fijn als de medemensen in onze omgeving, weten wat onze talenten zijn en waar we voor open staan, dit kunt u vinden bij onze doelen en standpunten. Wij vragen van de mensen of ze goed willen mee kijken, luisteren en begrijpen, dit kan als ze de tijd voor ons nemen.Vanuit de termen RUST, REINHEID & REGELMAAT kun u samen zoeken naar de best blijvende-, of te wel, een duurzame oplossing dat vanuit uw hart komt. Wanneer u als burger met een beperking of ziekte serieus genomen wordt kunt makkelijker uw kennis en ervaring delen. Daar profiteert niet alleen de samenleving van, maar ook de politieke – wereld. Door elkaar te respecteren en vanuit een persoonlijke ontmoeting samen te werken komen zowel hulpschieters als hulpvragers vanuit hun kracht bij elkaar. Leve het verschil!

 

Onze eigen Verantwoordelijkheid

Meedoen in de politiek kan op veel manieren. Maar dit is soms even zoeken naar een goede weg vooral als er nog weinig instrumenten of politieke ambtelijke functies die geschikt zijn voor mensen met een handicap en of een lichamelijke of verstandelijke beperking, zieke mensen en hele arme mensen, ook kijken wij naar onze eigen grenzen en dus zullen wij ook op tijd te stoppen als iets niet goed gaat. Het vraagt proberen, nadenken, volhouden, uw neus stoten en opnieuw beginnen, dat doet toch iedereen en zelfs de mensen met een hoog – IQ? Het belangrijkste waar het bij ons omgaat is dat wat we doen, vanuit ons hart komt en niet wat er in ons hoofd afspeelt, praktisch gezien vraagt dat om afspraken maken, plannen, grenzen ontdekken en die accepteren. We zijn zelf verantwoordelijk voor de dingen die we zelf kunnen, die we doen maar niet alleen. We leven samen en met anderen dus houden we ook rekening met hun reacties op de beperking of ziekte , dan kunnen we open staan voor vele oplossingen, tips en veranderingen die anderen ons geven of wij anderen, ook die om bijvoorbeeld grote keuzes gaat. Zo weten we wat we zelf kunnen en wat we aan anderen kunnen vragen. Over die vraag kunnen we samen nadenken, we kunnen die zelf mee (helpen) organiseren. De taken tussen hulpschieters en hulpvragers moeten eerlijk verdeeld zijn en met elkaar in balans komen. Iedereen doet wat hij/ zijn kan en neemt daarvoor verantwoordelijkheid aan, u doet wat u kunt. Veel kunt u leren; dat betekent via presentaties, voorlichtingen, scholing en goede informatie sterker ‘mogen’ worden. Daardoor kunnen dingen veranderen omdat u steeds beter zelf kunt bepalen wat er gebeurt. Eigen Verantwoordelijkheid kent verschillende betekenissen waaronder aansprakelijkheid voor keuzes, het eigen vermogen, verplichtingen, dromen, wensen en verwachtingen die bij een bepaalde rol horen. Hier gaat “Eigen Verantwoordelijkheid” over vermogen' (Noot: toevoegen dat dit van Movisie komt), uw eigen verantwoordelijkheid als hulpvrager. De gemeente heeft een compensatieplicht; het opheffen van de achterstand bij de start tussen mensen met- en zonder beperkingen. Dat doet zij door betere toegang tot voorzieningen, persoonlijke hulpmiddelen en ondersteuning. Politiek via het opzetten en uitvoeren van een inclusieagenda.

 

Zelfredzaamheid

Zelfredzaamheid is wat u kunt om voor uzelf te zorgen; uw eigen problemen oplossen en uzelf kunnen redden. Zelfredzaamheid betekent dat u kunt organiseren wat u nodig heeft. Daarvoor kunnen andere mensen dingen vragen. Daarvoor is moed nodig en creativiteit om (samen) oplossingen te bedenken. Dat zijn dingen die u soms nog moet leren. Dat is een proces waarvoor je de kans moet krijgen en waarin je gesteund wordt door mensen, uw partner, familie of ook hulpverleners, in je omgeving. Dat is; “gewoon wat kan, speciaal wat moet”. Leren kost energie. Daarom is niet altijd eerlijk om te zeggen’ zelf doen wat u zelf kunt’. De omgeving praat snel namens u zonder je echt te kennen. Hulpverleners en ambtenaren hebben vaak weinig tijd en weinig geld. Daardoor werken veel gemeenten met vaste ideeën over mensen met een beperking. Dan zijn formulieren met afvink-lijstjes belangrijk in plaats van menselijk contact. Zo kunnen wij geen goede inschatting maken van wat iemand zelf kan doen. ‘Ondersteuning op maat’ houdt met persoonlijke omstandigheden. Dan kunnen burgers, al dan niet met behulp van hun sociale netwerk, zelfredzaam te worden. Daardoor kunt u ook (blijven) mee doen. Dan is het inschakelen van hulp soms ook een manier om zelf-regie over uw leven te houden. Op korte termijn alleen praten over zelfredzaamheid frustreert doelen zoals eigen verantwoordelijkheid en steun vanuit het sociale netwerk. Dan werkt niet aan duurzame ondersteuning waarin hulpvragers hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Zelfredzaamheid heeft een negatieve klank gekregen, veel mensen denken dan aan de bezuinigingen en de politiek. Zelfredzaamheid is vaak een doel op zich. Sommigen noemen ‘de zelfredzame burger’ een ‘gevaarlijke beleidsfantasie’ (van Baar, 2018). Een aantal mensen hebben beperkingen die keuzevrijheid onmogelijk maakt mee doen in de samenleving moeilijk. De verplichte bureaucratische- en financiële rompslomp maakt zelfredzaamheid extra moeilijk en de maatschappij wordt ook steeds ingewikkelder.

 

Participatie/ meedoen (U bent een deel van de keten...)

We zijn geen aparte mensen, dus burgers en geen cliënten. Wij zijn allemaal een deel van de Keten (onze samenleving). Daarom wensen we respect voor onze eigenheid en behandeld te worden als mondige burgers. We zijn allemaal een onderdeel van de keten met families en vrienden. Dat is een kwestie van geven en nemen, wij helpen ook anderen. Wij helpen elkaar. Een belangrijke basis om mee te kunnen en mogen doen is (aangepast) werk – (betaalbaar) woongelegenheid met betaalbare prijzen (geen bedragen van 250.000 euro voor een starters – woning, dat kunnen deze mensen nooit betalen : meer aangepaste – woningen met een aangepaste prijs voor een eerlijkere, gelijkwaardige en rechtvaardigere inkomen). Dan kunnen we relaties opbouwen. Wanneer het nodig is willen we daarbij hulp bieden en gebruik kunnen maken van voorzieningen en instrumenten die er al wel zijn. Het doel van Nieuw Socialisme is een toegankelijke samenleving met gebouwen, vervoer, sport, cultuur en woningen zonder drempels. Daarnaast willen wij ‘probeerruimte’ om te leren zonder betutteling. En aandacht voor eerlijke, gelijkwaardige en rechtvaardige beeldvorming in de media zodat we echt gezien worden. Iedereen is gelijk maar ook gelijkwaardig en heeft recht op gelijke kansen. Zo staat het in de Grondwet.

 

In de troonrede van 2014 ( noot: https://www.rijksoverheid.nl/documenten/toespraken/2014/09/16/troonrede-2014) besprak Koning Willem Alexander de participatiesamenleving die in de plaats moeten komen van de klassieke verzorgingsstaat. Als basis daarvoor noemde onze koning betrokkenheid, mondigheid en zelfstandigheid van de hedendaagse burger. Dat vraagt van die burger om verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf maar ook voor de samenleving; zo kan iedereen zich instellen op veranderende maatschappelijke omstandigheden en noodzakelijke bezuinigingen. Als samenleving willen we gelijke kansen op terreinen als arbeid, onderwijs, zorg, veiligheid en wonen. Daarin hebben een aantal burgers om ondersteuning nodig maar met respect voor hun Zelf-regie en autonomie. Eerder werden mensen met een beperking buiten onze samenleving verzorgd en waren zij geen deelnemers. Omdat zij nu, in de volle breedte, meedoen kan ondersteuning niet langer meer ‘zorgen voor’ zijn maar ‘zorgen dat’. Het is belangrijk wat mensen zelf willen en wat daarvoor nodig is. Inclusie zijn contacten bij de bakker, de slager, de groenteboer en de kapper. Dat zijn gelijkwaardige relaties, vanuit wederkerigheid. Daarna is ergens bij horen en ‘van betekenis zijn’ belangrijk, zoals bijvoorbeeld bij een kerk of vereniging. Dat ondersteunen vraagt ook van professionals, waaronder hulpverleners en ambtenaren, een andere grondhouding.